به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کانون سبحان، عزیزمراد رحمتی، کارشناس مسائل سیاسی نوشت: در تحلیلِ استراتژیک، مذاکره با دشمنی که دستش به خونِ عزیزترینهایِ این خاک آلوده است، نه دیپلماسی، که «خیانتِ استراتژیک به میثاقِ فطری» است.
روانشناسیِ جان، حکم میکند که پیوندِ میانِ «امت» و «امامِ شهید»، یک پیوندِ ابدی و قدسی است؛ پیوندی که با هیچ قراردادِ ننگینِ تجاری یا سیاسیِ سازشکارانه، گسستنی نیست.
سازشکاران با نگاهی ابزارگرایانه و منفعت طلب، در حالِ فروختنِ «اعتمادِ عمومی» برای رسیدن به یک «آرامشِ موقتِ خیالی» هستند. آنها دستهایشان را در دستِ کسانی میگذارند که صبح تا شب، نقشهی حذفِ هویتِ شیعی و ایرانیِ ما را در اتاقهایِ عملیاتِ روانی ترسیم میکنند. این یک تناقضِ آشکارِ هویتی است؛ چگونه میتوان ادعایِ پیروی از راهِ امامِ شهید را داشت و همزمان با قاتلانِ او بر سرِ میزِ مذاکره نشست؟
این رفتار،دقیقاً همان چیزی است که دشمن برایِ استحاله از درون به آن نیاز دارد. جامعهشناسیِ سیاسی ثابت کرده که وقتی نخبگانِ یک جامعه به سمتِ سازش میروند، «گسلِ اعتماد» میانِ مردم و حاکمیت ایجاد میشود. سازشکاران،نه تنها به دشمن امتیاز میدهند ، بلکه «غیرتِ دینی» جامعه را هدف گرفتهاند.
پشتِ پردهی این اصرارِ مشکوک بر مذاکره، جریانی است که از «بده-بستانهایِ قدرت» ارتزاق میکندوکوچکترین نگرانی برای «فرسا یشِ هویتِ جمعی» مردم ندارد. جامعهای که «جانآگاه» است، میداند که هر «میزِ مذاکره»ای که در آن صدایِ رعدِ انتقام شنیده نشود، «مسلخِ عزت» است. سازشکاران با وعدههایِ توخالیِ«رفعِ تحریم »،درحالِ «خریدنِ زمان» برای دشمن هستند تا او بتواند ضرباتِ نهایی را بر پیکرهی این انقلاب وارد کند.
ما هشدار میدهیم؛ بیداریِ جمعی، یعنی فهمِ این حقیقت که سازشکاران در حالِ «استحالهی ارزشها» هستند تا راه را برای بازگشتِ کاملِ سلطهگران هموار کنند. ما وارثِ خونی هستیم که تا انتقامِ کاملِ آن گرفته نشود، هیچ «توافقی» رسمیت ندارد. سازش،نه تنها دردِ مردم را دوا نمیکند،بلکه این «غدهی سرطانیِ خیانت» را در پیکر هی نظام بزرگتر میکند.
تنها راه،«حضورِ مستمر درمیدان» و «فریادِ حقطلبانه» تا پایِ جان است. ما این مطالبه را به عنوان یک وظیفهی شرعی و ملی، تا رسوایی کامل جریانِ نفوذ و سازش، دنبال خواهیم کرد.
