به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کانون سبحان»، وقتی نام لرستان به میان میآید، پیش چشم هر ایرانی تصویر کوههای سر به فلک کشیده زاگرس، رودهای خروشان و دشتهای بیکران نقش میبندد. اما شکوه لرستان تنها در طبیعتش خلاصه نمیشود؛ این سرزمین گنجینهای از فرهنگ و هنر است که در رگ و ریشهی مردمانش جریان دارد. لرستان را اگر بخواهی بشناسی، کافی است به صنایع دستیاش نگاه کنی؛ هنرهایی که نهفقط وسیلهای برای زندگی، بلکه زبان دل و روایتگر تاریخ و هویت این دیارند.
کوهدشت، این شهرستان کهن و ریشهدار، نمونهای زنده از پیوند تاریخ و هنر است. سفالگری کوهدشت که پیشینهای هزارانساله دارد، امروز همچنان بر خاک زاگرس جان میگیرد و طرحهای اصیل آن، یادآور دستهای پرتوان نیاکان ماست. هر کوزه و هر ظرف سفالی، داستانی ناگفته از تمدنی کهن و هنری ماندگار را بازگو میکند.
اما لرستان فقط سفال نیست. گلیمها و جاجیمهای بافتهشده با دست هنرمندان روستاهای این دیار، همچون فرشهایی از رنگینکمان، چشم هر بینندهای را مینوازد. در هر تار و پود گلیم لرستان، میتوان عشق، صبر و نجابت زنانی را دید که با دستانی خسته اما دلهایی سرشار از ایمان، زندگی را میبافند. ورشوگری بروجرد، نمدمالی، چیتبافی، چوخا و دهها هنر دیگر نیز گواهی است بر اینکه لرستان تنها یک استان نیست؛ لرستان موزهای زنده است از فرهنگ و تمدنی که قرنها پابرجا مانده است.
صنایع دستی لرستان، گذشته و آینده را به هم پیوند میزنند. هر نقش بر سفال کوهدشت، هر ضربه چکش بر ورشو، و هر نخ رنگین بر گلیمهای خرمآباد و الیگودرز، حکایتی است از زندگی، مقاومت و امید. این هنرها در حقیقت، شناسنامه و سند هویت قوم لر هستند؛ سندی که نشان میدهد شکوه این سرزمین نه فقط در کوههای استوار و طبیعت باشکوه، که در دستان هنرمندانش نیز زنده است.
امروز اگر بخواهیم لرستان را به جهانیان معرفی کنیم، صنایع دستی بهترین سفیر فرهنگی ما خواهند بود. چرا که هر اثر هنری از این دیار، حامل پیامی است از اصالت، غیرت، زیبایی و ریشههای عمیق ایرانی. شکوه لرستان، در کوهدشت، خرمآباد، بروجرد و همه جای این استان جاری است؛ و تا زمانی که دستهای هنرمندان این سرزمین بر کار باشند، این شکوه جاودانه خواهد ماند.
