به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کانون سبحان، عزیزمراد رحمتی، تحلیلگر مسائل سیاسی نوشت: در دنیای بیرحم روابط بینالملل، جایی که منافع بر ارزشها مقدم است، مذاکره نباید با توهمِ «حسن نیت دشمن» همراه شود.
اقدامات خصمانه اخیر ایالات متحده در محدوده بنادر استراتژیک ایران و تلاش برای ایجاد محاصره دریایی، تنها یک مانور نظامی ساده نیست؛ این یک «جنگ زیرپوستی» برای فلج کردن شریانهای حیاتی اقتصاد ملی و محدود کردن قدرت پیشران ایران در منطقه است.
در حالی که دیپلماتها در اتاقهای آرام نشسته اند و از آتشبس و صلح سخن میگویند، سایه سنگین ناوگان دشمن بر لبهی ساحل ما،نشان دهنده یک استراتژی دوگانه است:
«مذاکره با یک دست و خنجر با دست دیگر». تعرض به نقاط حساس کشور در بحبوحه گفتگو، یعنی دشمن در حال تست کردن «آستانه تحمل» و «ارادهی دفاعی» ماست.
این یک بازی مرگباراست؛ دشمن میخواهد ما را در وضعیت «بنبست استراتژیک» قرار دهد تا در میزمذاکره، نه ازموضع قدرت، بلکه از موضع نیاز و استیصال معامله کنیم.
هر ثانیه سکوت در برابر این تعرضات، به معنای پیشروی تدریجی دشمن در نقشه نوین منطقه است.
ما نباید اجازه دهیم «کاسبان صلح» با وعدهها ی پوچ، چشمان ما را بر واقعیتِ خونینِ دریاها ببندند. امنیت دریایی ما، خط قرمز غیرقابل مذاکرهای است که با هیچ توافق کاغذی، جایگزین نمیشود.
یا باید قدرت بازدارندگی را به اوج رساند و میز مذاکره را با اقتدار سپری کرد، یا باید پذیرفت که این مذاکرات، تنها مقدمهای برای یک محاصرهی تمامعیار است.
بیدار شوید، که خورشید صلح، تنها در سایه قدرت میدرخشد.
