• امروز : سه شنبه - ۳۰ شهریور - ۱۴۰۰
  • برابر با : Tuesday - 21 September - 2021

ماهستیم و یک شب جمعه ای!

  • کد خبر : 9
  • 23 مهر 1392 - 7:43

کانون سبحان کوهدشت/ویژه نامه مروج دین: ایشان در شبهای جمعه، برنامه ی عبادی منظّمی داشت که آن را به هیچ قیمتی از دست نمی داد و از قبل، برای خلوت آن شب تلاش می کرد. گاهی که احساس می کرد دیگران از اصرار ایشان در شگفت اند، می فرمود: «ماهستیم و یک شب جمعه ای!» […]

کانون سبحان کوهدشت/ویژه نامه مروج دین: ایشان در شبهای جمعه، برنامه ی عبادی منظّمی داشت که آن را به هیچ قیمتی از دست نمی داد و از قبل، برای خلوت آن شب تلاش می کرد. گاهی که احساس می کرد دیگران از اصرار ایشان در شگفت اند، می فرمود: «ماهستیم و یک شب جمعه ای!»

شب های جمعه آیت الله مروجی (ره)

ایشان در شبهای جمعه، برنامه ی عبادی منظّمی داشت که آن را به هیچ قیمتی از دست نمی داد و از قبل، برای خلوت آن شب تلاش می کرد. گاهی که احساس می کرد دیگران از اصرار ایشان در شگفت اند، می فرمود: «ماهستیم و یک شب جمعه ای!» .

لینک دانلود تصویر:moravej_din2

شاید اگر غریبه ای او را می دید که با دغدغه ی خاطر و اصرار فراوان ، می کوشید شب جمعه ی خود را فارغ از هر قول وقراری تدارک ببیند، گمان می کرد که جلسه ی سیاسی مهمی دارد و لابد شگفت زده می شد از این که می دید این همه اهتمام وتوجّه ، برای نماز خواندن و دعا کردن است!بسیاری از ما، حتی برای یک شب در طول سال نیز چنین برنامه ریزی و اهتمامی نداریم. بسیارمی شود که در شب مبارک و بی بدیلی چون شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان، خسته ایم، خوابمان می گیرد، کار مهمتری ! برایمان پیش می آید و خلاصه، نمی توانیم حتی نیمی از یک شب را تنها برای راز و نیاز با کردگار مهربان خود بگذاریم. شاید مهم ترین علتش این باشد که ما طعم شیرین عرض حاجت در محضر معبود بی نیاز را نچشیده ایم و لذا قدر چنین شب هایی را نمی دانیم. اما عابد ناسکی چون آیت الله مروجی (ره) ، روز خود را به هوای نیمه شب سر می کند و همه ی دقایق زندگی اش ، مقدمه ای است برای راز و نیاز و به جا آوردن آداب بندگی!

سجده های طولانی او در برابر معبودش ، میان مردم مشهور است. بسیار اتفاق می افتاد که یک سجده اش، تمام یک نیم روز یا بیش از آن ، طول می کشید.اساسا به خلوت کردن با پروردگار خویش ، علاقه و عادت داشت. به همین سبب بود که شب های قدر ، روزعرفه،شب نیمه شعبان و خلاصه هر فرصتی را که مناسب راز و نیاز می دید، مغتنم می شمرد و برایش برنامه می ریخت. ایشان در این گونه شب ها و ساعات ، به مهمانی نمی رفت؛ تا ناگزیر نمی شد ، با کسی سخن نمی گفت ؛ و سعی می کرد از هر کار دیگری نیز فارغ باشد. در هنگام سفر نیز برنامه ای می ریخت تا این زمان ها را در جایی خلوت سپری کند.

منبع :کتاب درس بندگی/مؤلف: مرتضی بهرامی /ص ۱۱۷

گردآورنده:حمید آدمی کانون فرهنگی هنری سبحان مسجد جامع شهرستان کوهدشت




درج:حمید آدمی/مدیر سایت





لینک کوتاه : https://www.kanoonsobhan.ir/?p=9

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۱
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.