در سایه تلاشهای اجتماعی و حمایتهای مردمی، برخی مراکز بازتوانی نقش پررنگی در بازگشت زنان آسیبدیده به زندگی اجتماعی دارند. کمپ بانوان «روشنا» در شهرستان کوهدشت یکی از این مراکز است که در چند سال گذشته به محل بازسازی عزت نفس، مهارتآموزی و توانمندسازی تبدیل شده است. در این خصوص، سوسن آزاد منش با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «کانون سبحان»، به مصاحبه تفصیلی پرداختند، متن مصاحبه به شرح زیر است:
بفرمایید کمپ بانوان “روشنا” با چه هدفی تأسیس شد و مخاطبان شما چه گروههایی هستند؟
کمپ «روشنا» در پاسخ به خلأ جدی در حمایت از بانوان در معرض آسیب در شهرستان کوهدشت شکل گرفت. مخاطبان ما زنانی هستند که به دلایل مختلف دچار آسیبهای اجتماعی شدهاند؛ از اعتیاد گرفته تا خشونت خانگی، ترک تحصیل، طلاق اجباری یا فقر مطلق. هدف ما بازگرداندن این افراد به یک زندگی سالم، مستقل و آبرومند است.
چه خدماتی به این بانوان ارائه میدهید؟
خدمات ما ترکیبی از آموزش و حمایت است. شامل مشاوره روانشناختی، مهارتآموزی در رشتههایی مثل خیاطی، گلیمبافی، آشپزی و مراقبت کودک، برگزاری کلاسهای سواد رسانهای، سواد مالی، و آموزش حقوقی. همچنین در کنار این خدمات، تلاش میکنیم برای بانوان پس از خروج از کمپ، زمینه اشتغال خانگی یا اتصال به بازار کار محلی را فراهم کنیم.
وضعیت عمومی بانوان در مناطق محروم کوهدشت را چگونه ارزیابی میکنید؟
وضعیت نگرانکننده است. بسیاری از دختران و زنان هنوز به آموزش دسترسی کامل ندارند. ازدواج زودهنگام، نبود شغل پایدار برای زنان، فشار اقتصادی خانوادهها، و نگاه بسته فرهنگی، از مهمترین مشکلاتاند. ما با زنانی مواجهایم که هویت اجتماعیشان نادیده گرفته شده، اما ظرفیت فوقالعادهای برای تغییر دارند، اگر دیده شوند و فرصت داشته باشند.
با چه چالشهایی در اداره این کمپ روبهرو هستید؟
چالش اصلی ما کمبود منابع مالی است. کمپ ما دولتی نیست و وابسته به کمکهای مردمی و اندکی حمایت نهادی است. همچنین گاهی با موانع فرهنگی هم مواجهایم؛ برخی خانوادهها یا نهادهای محلی، هنوز باور ندارند که این زنان میتوانند دوباره وارد اجتماع شوند. ما نیاز به حمایت اجتماعی، رسانهای و قانونی بیشتری داریم.
آیا تجربه موفقی از بازگشت بانوان به زندگی عادی داشتهاید؟
بله، خوشبختانه زیاد. زنانی داشتیم که پس از چند ماه آموزش و حمایت، اکنون مربی در مراکز آموزشی یا خیاط مستقل هستند. برخی توانستهاند حضانت فرزندشان را پس بگیرند و زندگی جدیدی بسازند. این موفقیتها به ما انرژی میدهد که ادامه دهیم.
چه انتظاری از نهادهای مسئول دارید؟
ما انتظار حمایت ساختاری داریم؛ مثلاً ایجاد بازارهای محلی برای محصولات بانوان، اعطای وامهای اشتغالزایی بدون ضامن، تسهیل بیمه زنان سرپرست خانوار و همکاری نزدیکتر اداره بهزیستی، فرمانداری و مراکز آموزش فنی حرفهای. حل مشکلات این زنان فقط با اراده یک کمپ ممکن نیست؛ نیاز به همافزایی جدی بین نهادها داریم.
سخن پایانی شما برای مخاطبان چیست؟
باور کنیم که زنان، حتی اگر آسیب دیده باشند، باز هم سرمایه اجتماعیاند. اگر جامعه به آنها فرصت دوباره بدهد، نتایج شگفتانگیزی خواهد دید. هر زنی که از اعتیاد، خشونت یا طرد شدن رهایی پیدا میکند، نهفقط خودش نجات مییابد، بلکه فرزندان، خانواده و بخشی از جامعه هم نجات پیدا میکند.
انتهی خبر/
