سرویس یادداشت و مقاله «کانون سبحان»؛حجت الاسلام و المسلمین عبدالرحیم اباذری*: آیت الله حسینی میانجی ، امام جمعه سابق خرم آباد و نماینده ولی فقیه در استان لرستان ، فرزند آقا میرحسن ، سال 1307ش، (1347ق) در روستای « گوَنلو» از بخش اوچ تپه واقع در غرب شهرستان میانه دیده به جهان گشود. سه سالگی مادر و هفت سالگی پدر را از دست داد. نخست خواندن و نوشتن را در مکتب خانه زادگاهش نزد مرحوم ملا علی حسین آموخت. ، بعد تحت سرپرستی دائی اش مرحوم آخوند ملا حسینعلی احمدی ( پدر آیت الله احمدی میانجی) قرار گرفت و به مدت سه سال کتاب های : نصاب الصبیان ، گلستان و غیره را نزد وی یاد گرفت.
سال 1322 دائی اش او را به شهر میانه آورد و به مدیر حوزه علمیه ، مرحوم آیت الله آقا میرزا ابومحمد حجتی سپرد. وی در این حوزه ، بخشی از مقدمات علوم دینی را نزد مرحوم میرزا نعمت و بخش دیگرش را نزد مرحوم میرزا علی کندوانی تلمذ کرد. سال1324 به شهر قم هجرت کرد و در مدرسه دارالشفا ساکن شد ، باقیمانده مقدمات را در خدمت حاج سید حسین زرندی به پایان رسانید. کتاب مطول را از محضر آیت الله میرزا مسلم ملکوتی ، شرح لمعه را از محضر آیت الله میرزا علی مشکینی ، حاشیه ، معالم و قسمتی از رسائل را از محضر آیت الله میرزا رفیع بستان آبادی ، مکاسب را از محضر آیت الله مرعشی نجفی و کفایتین را از محضر آیت الله میرزا محمد مجاهدی تبریزی و آیت الله سید محمد باقر سلطانی طباطبایی استفاده کرد و در درس تفسیر علامه طباطبایی نیز حاضر شد. سپس به درس خارج راه یافت و سال ها در درس خارج فقه و اصول آیات عظام : بروجردی ، حجت ، محقق داماد ، شریعتمداری ، گلپایگانی و امام خمینی شرکت کرد و در بعضی از این درس ها با حضرات آیات : شیخ حسین ایوقی سرابی و میرزا محمد فیض سرابی هم درس و هم بحث شد.
این عالم ربانی در ایام تبلیغ ماه های محرم ، صفر ، رمضان و تعطیلات تابستانی به زادگاهش روستای گونلو و گاهی هم به اطراف قم به روستای خُورآباد و مدتی هم به خسرو شاه تبریز می رفت ، در آن مناطق علاوه بر فعالیت های دینی و فرهنگی در عمران و آبادانی منطقه تلاش می کرد که حاصل آن : تجدید بنا یا توسعه و تعمیرات چند مسجد و احداث حسینیه و حمام بود. وقتی هم در حوزه حضور داشت در کنار تحصیل به تدریس کتب درسی از جمله کتاب شرح لمعه اشتغال داشت. بیشتر با شخصیت هایی همچون آیت الله بهاء الدینی ما نوس بود ولی هیچ گاه ادعای آنچنانی نداشت و با کمال تواضع در انظارعمومی مردم و مجالس و محافل ظاهر می شد. از سال 1335 بیش از 20 سال در سفر و حضر با آن فقیه فرزانه ملازمت داشت. چنانکه حضور تبلیغی ایشان در روستای خور آباد هم به پیشنهاد و توصیه آقای بهاء الدینی بود که 18 سال به طول انجامید.
آبان سال 1343 بعد از تبعید حضرت امام خمینی به ترکیه که فضای کشور را طلسم خفقان فرا گرفته بود و کسی جرات نمی کرد اسمی از ایشان بر زبان جاری سازد، وی به همراه یکی دیگر از علما ، مسئولیت پرداخت شهریه امام خمینی به طلاب وفضلای شهرستان میانه را بر عهده گرفت و به همین سبب از سوی ایادی ساواک دستگیر و مورد تعقیب و بازجویی قرار گرفت و بعد ازهتک حرمت و اخذ تعهد مبنی برعدم ادامه این کار آزاد گردید.
چنانکه در سیزدهم مهر 1344 وقتی رژیم شاه محل تبعید امام خمینی را از ترکیه به عراق تغییر داد، این روحانی متعهد در کنار سایر طلاب و فضلای آذربایجانی ، طی نامه ای به محضر آیت الله خمینی ، ضمن ابراز نگرانی از سرنوشت رهبرشان ، خواستار بازگشت ایشان به ایران و حوزه علمیه قم شدند.
آیت الله حسینی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، بلا فاصله از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم جهت رسیدگی به اوضاع شهرها به اهواز و کاشمر اعزام شد. بعد نه ماه به امامت جمعه شهر آباده در شیراز منصوب شد. حدود نزدیک به یک سال هم در شهر سراب آذربایجان شرقی به اقامه نمازجمعه پرداخت و در نهایت مورخه 4/7/1361 با حکم امام خمینی به امامت جمعه شهر خرم آباد منصوب شد. این حکم ، طی حکم دیگری در تاریخ 5/4/1362 به نمایندگی ولی فقیه در استان لرستان ارتقاء یافت. چنانکه بعد از رحلت بنیانگزار جمهوری اسلامی ، حکم فوق توسط رهبر معظم انقلاب ، حضرت آیت الله خامنه ای (مدظله العالی ) تمدید گردید و تا سال 1387 ادامه پیدا کرد.
*امام جمعه موقت سابق شهرستان میانه
